Mam na imię Tadeusz i mam 68 lat. Po śmierci żony nie wierzyłem, że jeszcze kiedyś poczuję coś więcej niż samotność, aż do dnia, gdy poznałem Halinę. Ta opowieść to nie tylko historia późnej miłości, ale też walki o akceptację w rodzinie i pogodzenia się z własnymi wyborami.
Drzwi trzasnęły, a ja, Zofia, zostałam sama po 25 latach małżeństwa. Myślałam, że już nigdy nie będę szczęśliwa, ale los miał dla mnie niespodziankę. Ta historia to opowieść o bólu, przebaczeniu i nowym początku.
W wieku 57 lat myślałam, że w końcu znalazłam swoje szczęśliwe zakończenie z Łukaszem. Mieliśmy piękny dom, solidny związek i nawet trochę oszczędności. Ale z jakiegoś powodu moja córka Natalia nie mogła podzielić się moją radością. Dlaczego tak trudno było znaleźć spokój?
