Do dziś mam w uszach słowa mojej siostry, kiedy stała w drzwiach mieszkania po pogrzebie mamy i chłodno powiedziała, że mam miesiąc na wyprowadzkę. Przez kilka lat to ja myłem mamę, woziłem ją po szpitalach i odkładałem własne życie, wierząc, że chociaż zostanie po tym dom, w którym razem mieszkaliśmy. Potem przeczytano testament i poczułem, jakby ktoś jednym ruchem wymazał wszystko, co dla niej robiłem.