Wpadłam w rutynę gotowania dla Marka tak mocno, że przestałam słyszeć własne ciało i własne myśli. Kiedy w moim bloku w Łodzi pojawił się pies, którego nikt nie chciał, okazało się, że to on zacznie podejmować za mnie decyzje, których ja się bałam. Ta historia jest o wypaleniu, wstydzie i o tym, jak ciepły oddech przy mojej dłoni potrafił być bardziej prawdziwy niż wszystkie „musisz” w domu.