Stałam z walizką przy drzwiach i patrzyłam na męża, który nawet nie próbował mnie zatrzymać. Czułam, jak przez miesiące byłam spychana na bok przez chorobę jego matki, jej złośliwości i jego milczenie. Do dziś nie wiem, czy w małżeństwie są granice poświęcenia, czy po prostu byłam naiwna, wierząc, że kiedyś wybierze też mnie.
Opowiadam o tym, jak po latach życia w cieniu choroby brata i gniewu matki, zdecydowałam się uciec z domu. Moja mama nie przestaje mnie prześladować, wysyłając pełne nienawiści wiadomości, które rozdzierają mi serce. Zastanawiam się, czy kiedykolwiek będę mogła żyć naprawdę dla siebie.
W jednej chwili musiałem dorosnąć, gdy śmierć ojca i choroba mamy rzuciły naszą rodzinę na skraj przepaści. Pracowałem ponad siły, by utrzymać mamę i młodszą siostrę, aż pewnego dnia los postawił na mojej drodze Elżbietę – kobietę, która złożyła mi propozycję nie do odrzucenia. Dziś wiem, że życie potrafi zaskoczyć nawet wtedy, gdy wydaje się, że nie ma już nadziei.
Mam na imię Iwona. To opowieść o dniu, w którym, zrozpaczona i bez nadziei, zapukałam do drzwi naszego bogatego sąsiada, pana Kwiatkowskiego, prosząc go o pomoc dla chorej mamy i brata. To, co wtedy się wydarzyło, na zawsze zmieniło moje spojrzenie na ludzi, zaufanie i granice własnej dumy.