Stałam w kuchni z drżącymi rękami, kiedy była teściowa spojrzała mi w oczy i powiedziała, że mam oddać jej połowę wartości mieszkania, bo „przecież to przez ich rodzinę je mam”. Po rozwodzie myślałam, że najgorsze już za mną, ale dopiero walka o własne prawa pokazała mi, jak daleko mogą posunąć się ludzie, którzy latami grali na moim poczuciu winy. Wygrałam w sądzie, ale ta historia nauczyła mnie, że czasem największą ceną nie są pieniądze, tylko spokój i resztki zaufania do innych.