Stałam w kuchni w poplamionej koszulce po kolejnej nieprzespanej nocy, kiedy moja teściowa rzuciła mi w twarz, że nic nie robię i tylko śpię do południa. Nie miała pojęcia, że od tygodni czuwam przy chorym synku, a ja byłam już tak wykończona, że ledwo trzymałam się na nogach. Dopiero gdy mój mąż wrócił z pracy i usłyszał naszą kłótnię, padły słowa, które na zawsze coś między nami zmieniły.