Stałam w kuchni z kubkiem zimnej kawy, kiedy teściowa drżącą ręką podała mi kopertę i powiedziała, żebym schowała ją przed jej synem. Myślałam, że już nic mnie bardziej nie dobije niż opieka nad chorą kobietą, praca i wychowywanie dziecka, ale prawda o długach mojego męża uderzyła we mnie jak ściana. Dziś wiem, że nie da się ratować rodziny, jeśli tylko jedna osoba dźwiga wszystko i jeszcze ma udawać, że nic się nie dzieje.