Siedziałam przy stole u rodziców i słuchałam, jak rodzeństwo opowiada o awansach, kredytach i nowych mieszkaniach, a we mnie rosło coś, czego już nie umiałam dłużej ukrywać. W końcu powiedziałam na głos, że przy nich od lat czuję się słabsza, gorsza i zupełnie niedopasowana, choć długo wmawiałam sobie, że przesadzam. Ta rozmowa była bolesna, pełna napięcia i niedopowiedzeń, ale pierwszy raz ktoś naprawdę usłyszał, co nosiłam w sobie od dziecka.