Stałam w kuchni z kubkiem zimnej herbaty, kiedy usłyszałam od teściowej słowa, których nie zapomnę do końca życia. Po poronieniu zostałam sama z bólem, milczeniem męża i chłodem kobiety, której tak bardzo próbowałam przez lata dorównać. Dopiero ten dramat zmusił nas wszystkich do powiedzenia prawdy i ustalenia, czy nasze małżeństwo ma jeszcze szansę oddychać bez jej kontroli.