Stałam z płaczącym synem na rękach, kiedy teściowa po raz kolejny weszła do naszego mieszkania i zaczęła poprawiać mnie przy wszystkim, jakbym była tylko dodatkiem do własnego dziecka. Najgorsze nie były nawet jej uwagi, tylko to, że mój mąż długo powtarzał, że przesadzam i że jego matka chce dobrze. Dopiero gdy postawiliśmy granice, zrozumiałam, jak bardzo byłam zmęczona, podważona i samotna w tej nowej roli.