Wróciłam do Polski po dwudziestu latach życia w Wielkiej Brytanii, przekonana, że mieszkanie po mamie da mi wreszcie spokój i poczucie domu. Zamiast tego wpadłam w wir długów, urzędów i bolesnego konfliktu z córką, która odmówiła mi pomocy, bo chciała ratować własną przyszłość. Do dziś nie wiem, czy bardziej boli mnie strach przed utratą mieszkania, czy to, że po tylu latach wyrzeczeń zostałam z tym sama.