„My już tutaj zostajemy” — oznajmiła teściowa w mojej kuchni. Mąż milczał, więc tym razem to ja podjęłam decyzję
Przyjęłam rodzinę męża pod nasz dach, bo wierzyłam, że w trudnych chwilach trzeba sobie pomagać. Po kilku tygodniach gotowałam, sprzątałam i zajmowałam się cudzymi dziećmi, a we własnym mieszkaniu bałam się nawet zaprotestować. Kiedy usłyszałam, że ten układ ma trwać na stałe, zrozumiałam, że muszę odejść.