Przez dwa lata trzymałam syna jego żony na dystans, tłumacząc sobie, że więzów krwi nie da się zastąpić. Dopiero gdy usłyszałam, jak ten chłopiec przeprasza za samo swoje istnienie w naszej rodzinie, zaczęłam rozumieć, co mu robię. Opowiadam o wstydzie, trudnej rozmowie z synem i bliskości, na którą musiałam sobie zapracować.