Stałam w kuchni z kubkiem zimnej herbaty, kiedy usłyszałam od teściowej, że w tym domu jestem tylko gościem. Przez lata tłumiłam w sobie upokorzenie, bo mój mąż wolał udawać, że problem nie istnieje, niż stanąć po mojej stronie. Dopiero kiedy wyszłam z jedną torbą i drżącymi rękami, zrozumiałam, że albo uratuję siebie, albo już zawsze będę żyła na cudzych zasadach.