Podczas spaceru z wnuczką w parku usłyszałam, jak ktoś woła moje imię – to był głos, którego nie słyszałam od czterech dekad. Spotkanie z dawną miłością wywołało lawinę wspomnień, żalu i pytań o wybory, które zaważyły na moim życiu. Czy można pogodzić się z przeszłością, gdy nagle wraca ona z całą siłą?
Dziś opowiem Wam, jak zwykła wizyta w banku stała się dla mnie walką o szacunek i prawo do samodzielności. Zderzyłam się z obojętnością i brakiem podstawowych udogodnień, które dla wielu są oczywiste, a dla mnie – barierą nie do pokonania. Czy naprawdę tak trudno zauważyć, że starość nie powinna oznaczać wykluczenia?
Przez całe życie poświęcałam się rodzinie, zapominając o własnych marzeniach. Dopiero teraz, gdy jestem starsza, zaczynam rozumieć, jak wiele straciłam. Czy jeszcze mam szansę na spełnienie swoich pragnień?
