To opowieść o tym, jak w jednej chwili świat, który znałam, rozpadł się na kawałki. Zdrada, upokorzenie i szantaż ze strony rodziny męża sprawiły, że musiałam wybrać: zostać i walczyć o miłość czy odejść i zacząć od nowa. Dziś wiem, że czasem największą odwagą jest wybrać siebie – nawet jeśli oznacza to samotność.
Piszę ten list, bo nie potrafię już dłużej milczeć o tym, co noszę w sercu. To historia o moim ojczymie, który stał się dla mnie prawdziwym ojcem, gdy ten biologiczny wybrał wygodę zamiast rodziny. Chcę, żebyście poznali prawdę o miłości, która nie zna więzów krwi, ale potrafi uleczyć najgłębsze rany.
Kiedy Emilia miała zaledwie 5 lat, jej ojciec nas opuścił. Wychowywałam ją sama, łącząc kilka prac, aby zapewnić jej wszystko, czego potrzebowała. Nie było łatwo, ale chciałam, żeby nigdy nie czuła się pozbawiona czegokolwiek. Brałam wolne w pracy, aby być z nią, poświęcając swoje życie osobiste. Teraz, gdy planuje swój ślub, powiedziała mi, że nie jestem mile widziana. To jest moja historia.
Świętowaliśmy tę okazję w wąskim gronie rodzinnym: tylko Tata, Mama i ja. To było życzenie Taty, a Mama i ja się zgodziliśmy. Nie chciałem
Kiedy Kacper miał zaledwie trzy lata, jego ojciec opuścił rodzinę. Ostatecznie jego matka, Ewa, wyjechała za granicę, aby zarobić na życie. Podczas jej nieobecności Kacper tęsknił za obecnością matki. Wychowywany przez babcię, Genowefę, Kacper uczył się rymowanek i przygotowywał do szkoły podstawowej pod jej opieką. Mimo że miał rodziców, Kacper odczuwał głęboką samotność. Złożył przysięgę.
