To opowieść o jednym grudniowym dniu, kiedy jako nauczyciel uratowałem samotnego, zmarzniętego chłopca. Siedem lat później los sprawił, że spotkałem go ponownie, a to spotkanie zmieniło moje życie. To historia o winie, nadziei i niespodziewanej wdzięczności.
Mam na imię Michał i opowiem Wam o dniu, w którym zemdlałem na oczach całej klasy, a mój nauczyciel, pan Kowalski, zignorował moje błagania o pomoc. Mój tata, Andrzej, musiał zmierzyć się z prawdą, którą szkoła wolała przemilczeć. To historia o bólu, niesprawiedliwości i milczeniu, które niszczy zaufanie między dziećmi, rodzicami a szkołą.
Odebrałem telefon ze szkoły: mój syn zemdlał i uderzył głową o podłogę. Zawsze uczyłem Tymka, jak ma się zachować, gdy czuje, że traci przytomność, więc nie rozumiałem, dlaczego tym razem nie zdołał się ochronić. To, co usłyszałem od niego i nauczycielki, sprawiło, że nie mogłem powstrzymać łez i gniewu.
