Opowiadam o wieczorze, kiedy powiedziałam mężowi, że nie będę go już dłużej utrzymywać. Ta decyzja wywołała lawinę emocji i zmusiła nas do konfrontacji z prawdą o naszym małżeństwie. Zastanawiam się, gdzie kończy się miłość, a zaczyna poświęcenie, które niszczy.
Już od pierwszych chwil, gdy teściowa wprowadziła się do naszego dwupokojowego mieszkania w Warszawie, wiedziałam, że nic nie będzie takie samo. Kiedy dołączył do niej jej nowy partner, poczułam się jak intruz we własnym domu. Ta historia to opowieść o rodzinnych konfliktach, granicach i poszukiwaniu własnego miejsca wśród bliskich.
Już od rana wiedziałem, że ten dzień będzie inny. Moja matka, która od lat nie odwiedzała naszego domu, zastała mnie przy kuchence, gdy robiłem śniadanie dla żony i dzieci. To, co wydarzyło się później, na zawsze zmieniło nasze relacje i zmusiło mnie do zadania sobie pytania: czy w Polsce naprawdę mężczyzna nie może być po prostu dobrym ojcem i mężem?
Wróciłam ze szpitala z nowo narodzoną córeczką, pełna nadziei i strachu, a zastałam chaos i partnera, który nie zrobił nic, by nas przywitać. Zamiast czułości i wsparcia – bałagan, zimno i poczucie samotności. Czy to ja powinnam była przewidzieć, że zostanę z tym wszystkim sama?
Anna, oddana pielęgniarka i matka dwójki dzieci, zmaga się z finansowymi obowiązkami rodziny, podczas gdy jej mąż, Tomek, pozostaje bezrobotny i wydaje się nie mieć motywacji. Próbując poradzić sobie z emocjonalnym i fizycznym obciążeniem bycia jedynym żywicielem rodziny, Anna zmaga się z uczuciami urazy i trudnościami w utrzymaniu szacunku w małżeństwie napiętym przez nierównowagę finansową i niespełnione obietnice.
Ariana zawsze przejmowała większość obowiązków domowych i podejmowania decyzji. Wszystko wydawało się w porządku, ponieważ wiele osób podziela te wartości. Ale pewnego dnia, lekceważący komentarz Mateusza doprowadził ją do granic wytrzymałości.
