Od pierwszych chwil tej historii moje życie rozpadło się na kawałki. Musiałam wybrać między własnym spokojem a dobrem córki, która wróciła do domu z tajemnicą i żądaniem, które podzieliło rodzinę. Czy można być dobrą matką, nie tracąc siebie?
Jestem emerytką, która po rozwodzie córki przyjęła ją z powrotem pod swój dach razem z wnuczką. Z czasem poczułam, że zamiast być wsparciem, stałam się tylko pomocą domową i bankomatem. Teraz nie wiem, gdzie kończy się matczyna miłość, a zaczyna poświęcenie, które niszczy mnie od środka.
Wszystko zaczęło się od niewinnej prośby mojego brata Pawła, bym na chwilę przepisał na siebie jego samochód. Nie spodziewałem się, że ten gest zamieni moje życie w niekończący się ciąg rodzinnych kłótni, długów i żalu. Dziś pytam sam siebie, czy naprawdę warto pomagać rodzinie za wszelką cenę.
