Od pierwszego dnia małżeństwa oddawałam mężowi całe swoje zarobki, wierząc, że to wyraz miłości i zaufania. Z czasem straciłam nie tylko pieniądze, ale też siebie – każdy mój krok był kontrolowany, a strach stał się codziennością. To opowieść o walce z zależnością, wątpliwościami i pragnieniem wolności.
Opowiadam historię mojego małżeństwa z Piotrem, w którym musieliśmy zmierzyć się z trudnymi relacjami z jego rodzicami. Ich miłość i wsparcie okazywały się zależne od naszych finansów, co prowadziło do wielu konfliktów i łez. Zastanawiam się, czy można kochać rodzinę, która kocha tylko wtedy, gdy coś z tego ma.
O ile pamiętam, rzuciła tę pracę, prawda? Tak, i znowu to była wina jej męża. Zmusił ją do odejścia i kazał znaleźć nową pracę. Ale sprawy nie potoczyły się zgodnie z planem.
Jej telefony już nie przynoszą mi radości. Kiedy dajemy jej wszystko, o co prosi, znika znowu. A potem nie obchodzi jej ani mnie, ani mojego męża. Nie obchodzi jej.
Od najmłodszych lat przyzwyczajają się do tego, że wszystko jest im podane na tacy. Ale kiedy przychodzi czas zmierzyć się z prawdziwym światem, na horyzoncie pojawia się góra wyzwań.
-Kiedy powiedziałam mu, że jestem w ciąży, mogłabym przysiąc, że poczuł, jakby mnie posiadał. Zdecydował, że nigdzie nie pójdę z jego dzieckiem. Przestał dawać mi pieniądze.
Zuzanna przebywała na urlopie macierzyńskim ze swoim rocznym synem, Hubertem. Życie było trudne, ponieważ jej mąż, Kacper, ciągle przypominał jej, że żyje z jego zarobków, utrzymując rodzinę. Pomimo otrzymywania miesięcznego zasiłku macierzyńskiego, Zuzanna czuła się finansowo i emocjonalnie uwięziona, nie mogąc odejść ze swoim dzieckiem z powodu zależności od dochodów Kacpra.
